تاثیر شیوه های مدیریت منابع انسانی سبز بر رفاه کارکنان و رفتار شهروندی سازمانی با نقش میانجی پایداری و انگیزه کارکنان (مطالعه موردی: کارکنان سازمان مدیریت پسماند شهرداری شیراز)

با گسترش چالش های زیست محیطی و افزایش فشارهای اجتماعی برای دستیابی به توسعه پایدار، سازمان ها به طور فزاینده ای به دنبال پیاده سازی شیوه های مدیریت منابع انسانی سبز هستند. این رویکرد، تلفیقی از رویه های مدیریت منابع انسانی و اهداف زیست محیطی است که فراتر از کارایی اقتصادی صرف می رود. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر شیوه های مدیریت منابع انسانی سبز بر رفاه کارکنان و رفتار شهروندی سازمانی با نقش میانجی پایداری و انگیزه کارکنان است. این پژوهش توصیفی-همبستگی با رویکرد کاربردی انجام شده است. جامعه آماری شامل ۱۲۷ نفر از کارکنان بوده که به روش سرشماری مطالعه شدند و ۹۹ پرسشنامه تحلیل گردید. داده ها با پرسشنامه ای ۳۵ سوالی جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS و Smart-PLS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد شیوه های مدیریت منابع انسانی سبز تاثیر مثبت و معناداری بر پایداری (۰.۷۵۵) و انگیزه کارکنان (۰.۸۵۵) دارد. همچنین، پایداری نقش میانجی معناداری در رابطه بین مدیریت منابع انسانی سبز با رفاه کارکنان و رفتار شهروندی سازمانی داشت، درحالی که نقش میانجی انگیزه کارکنان تایید نشد. این پژوهش، درک عمیق تری از مکانیسم های تاثیرگذاری مدیریت منابع انسانی سبز بر پیامدهای سازمانی ارائه می دهد.

Keywords:

مدیریت منابع انسانی , پایداری , انگیزه کارکنان , رفاه کارکنان , رفتار سازمانی