توسعه مدل گردشگری دریایی پایدار با بهره گیری از نوآوری های فناوری دیجیتال رویکردی نوین برای جزایر ایران

این پژوهش به بررسی توسعه مدل گردشگری دریایی پایدار در جزایر ایران با استفاده از نوآوری های فناوری دیجیتال پرداخته است. با توجه به اهمیت روزافزون فناوری های دیجیتال در صنعت گردشگری، این تحقیق به تحلیل فرصت ها و چالش های پیش روی توسعه گردشگری در جزایر ایران پرداخته و بر نقش ذینفعان مختلف، از جمله دولت، بخش خصوصی، رسانه ها، جوامع محلی و دانشگاه ها در این حوزه تاکید دارد. روش تحقیق شامل مطالعه تطبیقی کشورهای پیشرو در این زمینه از جمله سنگاپور، استرالیا و کره جنوبی همراه با تحلیل آماری داده های کمی از منابع معتبر است، همچنین از مدل معادلات ساختاری (SEM) و روش AHP برای سنجش تاثیر متغیرهای کلیدی استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد که سرمایه گذاری در زیرساخت های دیجیتال (۰.۰۱>P=۰.۷۲,p)، سیاست های حمایتی (۰.۰۵>P=۰.۶۵,p) و میزان پذیرش فناوری های دیجیتال (۰.۰۵>p=۰.۵۸,p) نقش مهمی در توسعه پایدار گردشگری دریایی دارند. تحلیل AHP نشان داد که سرمایه گذاری در سامانه های مدیریت مقصد دیجیتال با وزن ۰.۳ دارای بیشترین اولویت است. نتایج پژوهش پیشنهاد می کند که افزایش سرمایه گذاری در زیرساخت های دیجیتال، اجرای سیاست های حمایتی هدفمند و ارتقای سطح آگاهی و پذیرش فناوری های نوین در میان ذینفعان گردشگری دریایی می تواند موجب رشد پایدار این حوزه شود. یافته های این تحقیق می تواند به سیاست گذاران و فعالان صنعت گردشگری در تدوین راهبردهای کارآمد برای بهینه سازی گردشگری دریایی ایران کمک کند.

Keywords:

گردشگری دریایی پایدار , نوآوری دیجیتال , جزایر ایران , توسعه پایدار , فناوری های نوین , بازاریابی دیجیتال , زیرساخت های دیجیتالی , سیاستگذاری گردشگری