تقویت تاب آوری شهری در مواجهه با تاثیرات تغییرات اقلیمی

مانند مقدمه تغییرات اقلیمی چالشهای مهمی را در سطح جهان برای اقتصاد و جوامع ایجاد کرده است. ایران با موقعیت جغرافیایی متنوع خود اثرات قابل توجهی از تغییرات اقلیمی از جمله خشکسالی های طولانی، افزایش فراوانی و شدت رویدادهای گرمای شدید و تغییر الگوهای بارش را تجربه می کند. مناطق شهری ایران به دلیل رشد سریع جمعیت ساکن بودن ۷۵% از جمعیت در آنها به ویژه در برابر این اثرات آسیب پذیر هستند. کلانشهرهایی مانند تهران نیازهای راهبردی برای تقویت تاب آوری شهری خود در برابر اثرات تغییرات اقلیمی موج های گرما، سیلاب های ناگهانی و کمبود آب دارند. پدیده جزیره گرمایی شهری به ویژه در مناطق با تراکم جمعیتی بالا، این آسیب پذیری ها را تشدید می کند. کمبود آب ناشی از افزایش دما و خشکسالی، امنیت آبی شهرها را تهدید می کند، در حالی که آلودگی هوا به عنوان یک عامل تشدید کننده عمل می کند. علیرغم وجود استراتژی های ملی مدیریت بحران که به تغییرات اقلیمی اشاره دارند، تمرکز اصلی همچنان بر پاسخ و بازیابی است تا آمادگی و پیشگیری. این پژوهش با هدف بررسی چالش های تاب آوری شهری در شهرهای ایران در برابر تغییرات اقلیمی و ارائه راهکارهایی برای تقویت آن انجام شده است. این مطالعه به دنبال پاسخ به این سوال است که چگونه می توان تاب آوری شهری در شهرهای ایران را به طور موثر در برابر اثرات چندوجهی تغییرات اقلیمی تقویت کرد.

Keywords:

Urban Resilience , Climate Change Impacts , Temperature Trends , Precipitation Patterns , Vulnerability Index