تبیین ذاتی بودن شر در وجود انسان و نقد آن براساس فطرت در اندیشه علامه طباطبائی

هدف این تحقیق تبیین ذاتی بودن شر در وجود انسان و نقد آن براساس فطرت در اندیشه علامه طباطبائی می باشد. روش انجام تحقیق تحلیلی استنباطی و جامعه مورد پژوهش کتب و آثار اندیشمندان صاحب نظر در این زمینه است. در فلسفه اروپایی برخی از اندیشمندان غربی معتقد به شر بودن ذات انسان می باشند تا جاییکه این اعتقاد بر فلسفه ادیان نیز تاثیرگذار بوده است. این شر بودن در قالب های مختلف به شکل گناه، اولیه انتقال از نسل، هات تمایلات خودخواهانه و بدویت اجتماعی تبیین گردیده است. در اندیشه علامه طباطبائی انسان ها از ابتدای تولد با یک سری گرایش ها و خواسته های طبیعی تحت عنوان فطرت زاده می شوند که بر خلاف شرور نام برده، به گونه ای در انسان نهادینه شده است که می تواند وی را به سوی حقیقت، خوبی و کمال سوق دهد. یافته های تحقیق به تبیین شر براساس مبانی فلسفی اعم از هستی شناسی، انسان شناسی، معرفت شناسی و ارزش شناسی پرداخته است. نتایج حاکی از آن است که هیچ چیز از سوی خداوند به عنوان شر مطلق یا شر مستقل صادر نمی شود. شر آن ها به عنوان ویژگی ذاتی انسان بلکه به عنوان نتیجه سوء انتخاب یا انحراف از مسیر کمال در نظر گرفته می شود. حتی گاه انسان ها با وجود علم و حقیقت در اثر بغض، تعصب یا خودخواهی می توانند به انحراف بروند. اگر محیط و جامعه ای که فرد در آن زندگی می کند به او آموزش های صحیح، ارزش های اخلاقی و معنویات ارائه دهد، فرد به کمال و رشد خود نزدیک تر می شود اما اگر فرد در معرض آلودگی های اخلاقی یا تحریف های فرهنگی قرار گیرد، می تواند از مسیر فطری خود منحرف شده و به سمت شر برود.

Keywords:

ذاتی بودن , شر , فطرت , تبیین , مبانی فلسفی شر , علامه طباطبائی