مقدمه ای بر نظریه ذکر مبتنی بر قرآن درباره سیاست گذاری کاهش آسیب های اجتماعی

در سوره العنکبوت آیه ۴۵ پروردگار عالم می فرماید اتل ما اوحی الیک من الکتاب و اقم الصلاه ان الصلاه تنهی عن الفحشاء و المنکر و لذکر الله اکبر و الله یعلم ما تصنعون. نماز از فحشاء و منکر نهی می کند و ذکر پروردگار این کار را بیشتر و بزرگتر انجام میدهد معنای این آیه آن است که نماز به دلیل ذکر بودن از فحشاء و منکر نهی میکند. کما اینکه در جای دیگر قرآن می فرماید اننی انا الله لا اله الا انا فاعبدنی و اقم الصلاه لذکری (سوره طه آیه ۱۴) بنابراین نماز را برای ذکر پروردگار اقامه کن. پس هدف نماز ذکر است و ذکر از فحشاء و منکر نهی میکند؛ اما ذکر چیست؟ و چرا انسان را از فحشاء و منکر نهی می کند؟ به اعتقاد ما ذکر یک نظریه تربیتی در سطح فرد و جامعه در قرآن است. در این مقاله نظریه تربیتی قرآن را با مکاتب تربیتی موجود مانند رفتارگرایی، شناخت گرایی و معناگرایی مقایسه کرده و مولفه های این نظریه را شرح خواهیم داد. سپس چگونگی استفاده از این نظریه در سطح کلان و برنامه ریزی برای کاهش آسیب های اجتماعی را بیان خواهیم کرد.

Keywords:

نظریه , ذکر , قرآن کریم , آسیبهای اجتماعی , مکاتب تربیتی