از مشتری مداری سرمایه داری تا مشتری مداری الهی

مشتری مداری امروزه نه فقط یه استراتژی بلکه یک الزام رقابتی میان شرکت هاست، اما در رویکرد اسلامی مشتری مداری فراتر از رابطه شرکت و ذینفعان آن بوده و اطلاق مشتری در اصل به خداوند و محصول اصلی نیز خود فرد صاحب کسب و کار می باشد این تغییر پارادایم البته ناقض رعایت حقوق و انتظارات مشتریان انسانی کسب و کار نیست بلکه به مراودات سازمان با آن ها معنای الهی می بخشد و متضمن این نکته است که خدمت به خلق برای سالک و صاحب کسب و کار در طول اجرای اوامر الهی است و مانند آب برای کشتی است که می تواند آن را بلند کند یا اگر اشتباها بعنوان معنای اصلی کسب و کار در نظر گرفته شود می تواند آن را از چارچوب الهی خارج کرده و موجبات غرق کشتی را فراهم نماید آب در کشتی هلاک کشتی است آب اندر پشت کشتی پشتی است. در این مقاله ضمن مرور ادبیات مشتری مداری سرمایه داری پیش فرض های فلسفی تئوری های این پارادایم مورد بررسی قرار گرفته و با کمک قرآن و نقد این پیش فرض ها به مدلی برای کسب و کار معنادار و مشتری مداری الهی رهنمون شده ایم.

Keywords:

مشتری مداری , بازاریابی کسب و کار , اسلامی , ارزش های ذهنی , علم دینی