مداخلات واقعیت درمانی مبتنی بر WDEP و پیامدهای چندسطحی آن در پرستاران زن (سلامت روان، توانمندسازی، رضایت شغلی، تاب آوری، کاهش فرسودگی و تعادل کار–زندگی): مرور نظام مند

پرستاران زن در محیط های درمانی به دلیل فشار کاری بالا، شیفت های نامنظم، و مواجهه مداوم با شرایط پرتنش، در معرض مشکلات روان شناختی و کاهش شاخص های حرفه ای مانند رضایت شغلی و توانمندسازی قرار دارند. واقعیت درمانی مبتنی بر مدل WDEP (خواسته ها، رفتار فعلی، ارزیابی، و برنامه ریزی) به عنوان رویکردی متمرکز بر مسئولیت پذیری فردی و اصلاح رفتارهای ناکارآمد، ظرفیت بالایی برای ارتقای سلامت روان و بهبود عملکرد حرفه ای دارد. این مطالعه با هدف مرور نظام مند شواهد موجود در مورد اثربخشی مداخلات واقعیت درمانی مبتنی بر WDEP بر پیامدهای چندسطحی شامل سلامت روان، توانمندسازی، رضایت شغلی، تاب آوری، کاهش فرسودگی، و تعادل کار–زندگی پرستاران زن انجام شد. این مرور نظام مند بر اساس دستورالعمل PRISMA ۲۰۲۰ انجام شد. جستجو در پایگاه های داده ملی و بین المللی (SID، Magiran، IranDoc، PubMed، Scopus، Web of Science) برای مطالعات منتشرشده در سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۴ صورت گرفت. پس از غربالگری اولیه، ۴۵ مطالعه واجد شرایط وارد تحلیل شدند (۲۸ داخلی، ۱۷ خارجی). داده ها از نظر طراحی پژوهش، ابزارهای ارزیابی، شاخص های پیامدی و کیفیت روش شناسی بررسی شدند. تحلیل مطالعات نشان داد WDEP اثرات مثبت و معناداری بر شاخص های مورد بررسی دارد. سلامت روان در ۳۴ مطالعه با اندازه اثر ۰٫۶۵ تا ۱٫۱۰ بهبود یافت. توانمندسازی در ۲۹ مطالعه ارتقا یافت (اندازه اثر ۰٫۷۰ تا ۱٫۲۵)، و رضایت شغلی در ۲۰ مطالعه افزایش پیدا کرد (۰٫۵۵ تا ۰٫۹۰). اثرات قابل توجهی بر تاب آوری (۱۸ مطالعه؛ ۰٫۶۰ تا ۱٫۰۰) و کاهش فرسودگی شغلی (۲۵ مطالعه؛ ۰٫۵۰ تا ۰٫۸۵) نیز ثبت شد. کیفیت کلی مطالعات عمدتا متوسط تا بالا و ریسک سوگیری پایین گزارش شد. واقعیت درمانی مبتنی بر WDEP رویکردی جامع و انعطاف پذیر برای ارتقای شاخص های روانی و حرفه ای پرستاران زن محسوب می شود.

Keywords:

واقعیت درمانی , WDEP , پرستاران زن , سلامت روان , توانمندسازی