اثر آموزش تربیت جنسی به والدین بر سطح اضطراب و استرس والدین و کودکان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش تربیت جنسی به والدین بر سطح اضطراب و استرس والدین و کودکان بود. پژوهش حاضر آزمایشی بود و از طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری استفاده شد. جامعه آماری، شامل دختران ۶ تا ۱۲ ساله مدارس شهر تهران و والدین آنها بودند. روش نمونه گیری به صورت در دسترس بود. به این صورت از میان مدارس مقطع ابتدایی، دو مدرسه به صورت دردسترس انتخاب شدند و از میان والدین دانش آموزان این مدارس، ۸۰ نفر(۴۹ نفر گروه آزمایش و ۳۱ نفر گروه گواه) به تصادف انتخاب شدند. والدین دانش آموزان گروه آزمایش در یک کارگاه تربیت جنسی کودک آموزش دیدند. جهت سنجش سطح اضطراب کودکان از مقیاس تجدید نظر اضطراب آشکار کودکان به وسیله رینولدزو ریچموند(RCMAS) و جهت سنجش اضطراب و استرس والدین از پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-۴۲) در سه زمان(پیش از آزمون، پس از آموزش، و دو هفته بعد از آموزش) استفاده گردید. داده های پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه بین آزمودنی ها و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش تربیت جنسی به والدین بر اضطراب و استرس والدین تاثیری ندارد و همچنین انتقال آموزش ها از طریق والدین به کودکان بر اضطراب کودکان نیز تاثیری ندارد. به عبارتی نگرانی های والدین و مسئولین، مبنی بر اینکه ارائه آموزش های جنسی به کودکان می تواند باعث نگرانی های بیشتر والدین گشته، و یا اضطراب کودکان را افزایش دهد، بی اساس بوده و با توجه به ضرورت و اهمیت این آموزش ها، و فواید زیاد آنها، توصیه می شود در جامعه آموزش های لازم جهت ارائه تربیت جنسی به کودکان، به والدین ارائه گردد تا بتوانیم جامعه ای سالم تر و کودکانی با آسیب های اجتماعی کمتر برای جامعه آینده خود تربیت کنیم.

Keywords:

تربیت جنسی , والدین , اضطراب , استرس