فناوری و تحقیقات آموزشی، مطالعه ای ترکیبی میان معلمان و دانش آموزان شهر تهران

با شتاب روزافزون تحولات فناورانه، آموزش نیازمند سازگاری مداوم با فناوری های جدید است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر فناوری های نوین آموزشی، بازسازی و هوش مصنوعی بر آموزش معلمان و یادگیری مادام العمر در شهر تهران بود. این پژوهش با رویکرد ترکیبی (کمی و کیفی) و جامعه آماری متشکل از معلمان و دانش آموزان مدارس متوسطه انجام شده است. داده های کمی با پرسش نامه و داده های کیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری شد. تحلیل داده های کمی با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و داده های کیفی با روش تحلیل مضمون صورت پذیرفت. نتایج نشان داد فناوری های نوین نقش موثری در افزایش انگیزش، اثربخشی یاددهی - یادگیری و توسعه حرفه ای معلمان دارند. چالش هایی نظیر کمبود زیرساخت، مقاومت فرهنگی و نیاز به توانمندسازی معلمان نیز به عنوان موانع مطرح شدند. بازسازی و هوش مصنوعی پیامدهای مثبتی در انگیزش و یادگیری عمیق ایجاد نموده اند. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی با تاکید بر توسعه سواد دیجیتال و یادگیری مادام العمر ارتقا یابد. ارزش افزوده این پژوهش ارائه مدل تلفیقی برای بهره گیری بهینه از فناوری نوین در آموزش ایران است.

Keywords:

فناوری آموزشی , بازی سازی , هوش مصنوعی در آموزش , توسعه حرفه ای معلمان , یادگیری مادام العمر , آموزش ترکیبی