تاثیر رفتار معلمان، مربیان و مدرسه در تربیت دینی و اخلاقی دانش آموزان

ضرورت پرداختن به مطالعه در زمینه تربیت دینی و اخلاقی دانش آموزان این است که در شرایط کنونی، وضعیت اقتصادی، اخلاقی و رفتاری پاره ای از نوجوانان کشور حکایت از ناکارآمدی تربیت دینی و اخلاقی دارد و می بایست در جهت رفع این مشکل اقدام کرد. هدف از مطالعه تربیت دینی و اخلاقی این است که دانش آموزان را با مفاهیم دینی و اخلاقی به صورت کاربردی و تحلیلی آشنا سازد تا آن ها را در عملکرد دینی پیاده کنند. این پژوهش با روش توصیفی و کتابخانه ای انجام گرفته است. تربیت یا آموزش و پرورش با رشد و تکامل، رابطه ی تنگاتنگی دارد، یعنی رشد و تکامل، باعث ظهور استعدادها می شود آموزش و پرورش آن ها را محقق می سازد و جهت می دهد. انسان ناگزیر است اجتماعی زندگی کند و زندگی اجتماعی سالم، بدون تربیت صحیح غیر ممکن است، اساسی ترین عامل برای ایجاد موقعیت مطلوب در تحقق اهداف آموزش، معلم است. معلم مسئول تمام افرادیست که زیر دست او تربیت می شوند. در واقع رفتار معلم تاثیر بسزایی بر رفتار و خلق و خوی دانش آموزان خواهد داشت. هر دانش آموز در محیط خانواده رفتارهایی آموخته و شخصیت او تا حدودی شکل گرفته است، اما هنوز شکل ثابتی ندارد و انعطاف پذیر و قابل تغییر می باشد. آنچه که اهمیت و ضرورت دارد تعلیم و تربیت دینی و اخلاقی زمانی به ثمر می رسد که تدوین یک برنامه آموزش و پرورش براساس تعیین هدف های متناسب با سطوح تحول روان شناختی مخاطبان باشد. و زمانی آموزش تعلیمات دینی و تربیت اخلاقی در مدارس اثر بخش خواهد بود که با ترغیب دینی در خانه از سوی والدین هماهنگ باشند در غیر این صورت دچار تعارض شده و بدون درونی شدن مفاهیم دینی و اخلاقی در او رشد شناختی وی دچار تاخیر خواهد شد. از دستاوردهای این پژوهش این است که معلمان و مربیان آموزش و پرورش با بهره گیری از آموزه های دینی وظیفه پرورش انسان های اخلاق مدار و مسئولیت پذیر را بر عهده دارند، و این نیازمند تعهد جمعی معلمان، مربیان، والدین و سیاست گذاری آموزشی است تا نسلی پرورش یابد که با پایبندی به اصول دینی و اخلاقی به ساخت جهانی بهتر کمک کند.

Keywords:

معلمان , مربیان , مدارس , تربیت دینی , تربیت اخلاقی , آموزش و پرورش