روش های نوین یاددهی و یادگیری

پژوهش حاضر از نوع کتابخانه ای است و با هدف بررسی تاثیر روش های نوین یاددهی-یادگیری بر ارتقای کیفیت آموزش در دروس مختلف، با تاکید ویژه بر رویکردهایی نظیر مدل ۵E، یادگیری مبتنی بر حل مسئله و فناوری های آموزشی در نظام آموزشی ایران، انجام شده است. این مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه این روش ها می توانند از طریق ایجاد تعامل، انگیزه و فرصت های یادگیری فعال، کیفیت آموزش را در مقاطع مختلف تحصیلی بهبود بخشند. روش های نوین، شامل یادگیری فعال، مبتنی بر پروژه، مشارکتی، فناوری محور، ترکیبی، معکوس، بازی وارسازی، حل مسئله، تفکر انتقادی و مدل ۵E، با تقویت انگیزه، مهارت های شناختی و اجتماعی و شخصی سازی یادگیری، عملکرد تحصیلی را ارتقا می دهند. با این حال، در ایران، موانعی نظیر کمبود زیرساخت های آموزشی، نابرابری های منطقه ای، ساختار متمرکز نظام آموزشی، محدودیت های فرهنگی و نبود سیاست گذاری های کلان موثر، مانند عدم اجرای کامل سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، اجرای این روش ها را با چالش مواجه کرده است. این پژوهش با تحلیل منابع معتبر، راهکارهایی نظیر توانمندسازی معلمان، توسعه زیرساخت ها، اصلاح نظام ارزشیابی متناسب با مقاطع تحصیلی و تقویت سیاست گذاری های کلان پیشنهاد می دهد تا نظام آموزشی ایران به سوی رویکردی پویا، خلاق و دانش آموزمحور حرکت کند.

Keywords:

روش های نوین یاددهی-یادگیری , یادگیری فعال , یادگیری مبتنی بر پروژه , فناوری آموزشی , یادگیری مشارکتی , تفکر انتقادی