اثربخشی بازی درمانی بر کاهش علائم اختلال بیش فعالی / نقص توجه (ADHD) در کودکان

اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) یکی از رایج ترین اختلالات عصبی رشدی در دوران کودکی است که با رفتارهای تکانشی، بی توجهی و بیش فعالی مشخص می شود و معمولا با دشواری در تنظیم هیجانات، اختلال در روابط اجتماعی و افت عملکرد تحصیلی همراه است. از آنجا که بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD در بیان هیجانات و مشکلات خود به شیوه کلامی دچار محدودیت اند، بازی درمانی به عنوان روشی غیرمستقیم و غیر دارویی، امکان ابراز هیجان، پردازش تعارضات درونی و تقویت مهارت های خودتنظیمی را فراهم می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی میزان اثربخشی بازی درمانی در کاهش علائم ADHD در کودکان بود. این مطالعه با استفاده از روش آماری سنتز پژوهی و بر اساس تحلیل یافته های بیست مقاله مرتبط انجام شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد بازی درمانی در قالب های مختلف می تواند به طور معناداری موجب کاهش علائم ADHD و بهبود کارکردهای شناختی، هیجانی و اجتماعی کودکان شود و در کنار سایر مداخلات به عنوان رویکردی علمی و اثربخش مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

ADHD , اختلال بیش فعالی , نقص توجه , بازی درمانی , کودکان