تحلیل روانکاوانه رابطه دلبستگی اولیه با اختلالات شخصیت در بزرگسالی

هدف پژوهش حاضر بررسی و تحلیل روانکاوانه رابطه بین دلبستگی اولیه و اختلالات شخصیت در بزرگسالان است. این پژوهش از نوع کاربردی همبستگی و با استفاده از روش پرسشنامه و مصاحبه بالینی نیمه ساختاریافته انجام شد. جامعه پژوهش شامل بزرگسالان ۲۰ تا ۴۰ ساله با سابقه روان درمانی بود که نمونه ای ۱۵۰ نفره به روش هدفمند انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که دلبستگی امن با سلامت روان بالاتر و اختلالات شخصیت کمتر همراه است، در حالی که دلبستگی اجتنابی و مضطرب/دوگانه با اختلالات شخصیت مرزی، خودشیفته و وابسته رابطه مثبت و معنادار دارد (p < ۰.۰۱). تحلیل روانکاوانه مصاحبه ها نشان داد که سبک های دفاعی روانی نقش میانجی مهمی در شکل گیری اختلالات شخصیت دارند. نتایج پژوهش نشان می دهد که اصلاح الگوهای دلبستگی و تقویت سبک های دفاعی بالغ می تواند سلامت روان و عملکرد اجتماعی بزرگسالان را بهبود بخشد. این مطالعه علاوه بر کاربرد بالینی، پایه علمی مناسبی برای پژوهش های دکتری و مطالعات بین المللی فراهم می کند.

Keywords:

دلبستگی اولیه , اختلالات شخصیت , روانکاوی , سبک های دفاعی روانی , سلامت روان