طراحی برنامه درسی انعطاف پذیر برای مدارس هوشمند با رویکرد ترکیبی (حضوری مجازی)

هدف پژوهش حاضر، طراحی چارچوبی برای برنامه درسی انعطاف پذیر در مدارس هوشمند با رویکرد ترکیبی (حضوری مجازی) است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت کیفی توصیفی (تحلیلی) بود. جامعه پژوهش شامل متخصصان حوزه برنامه ریزی درسی، تکنولوژی آموزشی و معلمان مدارس هوشمند بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته و تحلیل اسناد و متون علمی گردآوری شد. یافته ها نشان داد که مولفه های کلیدی برنامه درسی انعطاف پذیر شامل چهار بعد اصلی هستند: اهداف آموزشی (یادگیری مادام العمر، سواد دیجیتال، مهارت های قرن ۲۱)، محتوا (انعطاف پذیر، بومی شده، چندرسانه ای)، روش های یاددهی یادگیری (یادگیری ترکیبی، شخصی سازی، یادگیری مشارکتی) و ارزشیابی (تکوینی، عملکردی، هوشمند). بر اساس تحلیل داده ها، مدل پیشنهادی نشان می دهد که برنامه درسی انعطاف پذیر می تواند ضمن ارتقای کیفیت یادگیری، انگیزش و مشارکت دانش آموزان، زمینه تحقق عدالت آموزشی و توسعه مهارت های کلیدی قرن ۲۱ را فراهم آورد. در نتیجه، طراحی چنین برنامه ای برای مدارس هوشمند ایران یک ضرورت اساسی محسوب می شود.

Keywords:

برنامه درسی انعطاف پذیر , مدارس هوشمند , یادگیری ترکیبی , عدالت آموزشی , سواد دیجیتال