تاب آوری حرفه ای در مواجهه با فشار سازمانی: تحلیل یک موقعیت واقعی از منظر روان شناسی مقاومت روانی

تاب آوری حرفه ای یکی از مهم ترین سازوکارهای حفظ سلامت روان و تداوم عملکرد در مواجهه با فشارهای سازمانی است. در محیط های دانشگاهی و درمانی، شدت فشار اداری، سوءبرداشت ها، اتهام های غیرمستند و فرآیندهای نظارتی غیرشفاف می تواند یک تهدید جدی برای هویت حرفه ای و کارکرد روانی افراد باشد. در این مقاله، یک موقعیت واقعی از فشار سازمانی مورد تحلیل روان شناختی قرار می گیرد و سازوکارهای مقاومت روانی فردی که تحت حجم بالای فشار اداری قرار گرفته، بر اساس مدل های معتبر تاب آوری؛ including Reich (۲۰۰۰)، مدل CD-RISC و مفهوم تاب آوری اخلاقی، بررسی می شود. یافته ها نشان می دهد که ترکیب معنا محوری حرفه ای، مهارت های تنظیم هیجان، هویت علمی درمانی تثبیت شده و خودکارآمدی، مهم ترین عوامل جلوگیری از فروپاشی روانی در شرایط بحران سازمانی هستند. این مطالعه موردی نشان می دهد که تاب آوری حرفه ای یک توانایی اکتسابی و مبتنی بر تمرین و تجربه است، نه یک ویژگی تصادفی.

Keywords:

تاب آوری , فشار سازمانی , هویت حرفه ای , تنظیم هیجان , روان شناسی مقاومت , تاب آوری اخلاقی