روشهای استخراج و کاربردهای نوظهور نانوالیاف سلولزی در صنعت بسته بندی مواد غذایی

سلولز به عنوان فراوان ترین زیست بسپار بر روی کره زمین یک ماده پلیمری کربوهیدراتی خطی است که ساختار اصلی آن را عناصر کربن، اکسیژن و هیدروژن تشکیل می دهند. این بسپار نیمه بلورین که منشا لیگنوسلولزی دارد، ذاتا آب دوست، بی رنگ، بی بو و مهم تر از همه زیست تخریب پذیر است. استفاده از نانوالیاف سلولزی در صنایع بسته بندی مواد غذایی، یک پیشرفت مهم در جهت توسعه راه حل های پایدار و دوستدار محیط زیست محسوب می شود. این مقاله مروری به بررسی کاربردهای بالقوه نانوالیاف سلولزی در این صنعت اختصاص یافته و بر خواص منحصر به فرد و مزایای آنها تمرکز دارد. این نانوالیاف که از منابع تجدیدپذیر استخراج می شوند به دلیل ارائه استحکام مکانیکی بسیار بالا، خواص سدی مناسب و قابلیت تجزیه بیولوژیکی جایگزینی جذاب برای پلاستیک های سنتی مبتنی بر نفت به شمار می روند. نانوالیاف سلولزی ظرفیت آن را دارند که با ارائه جایگزین های کارآمد، ایمن و پایدار بخش بسته بندی مواد غذایی را متحول سازند. این مواد می توانند به اشکال مختلفی از جمله فیلم ها، پوشش ها و مواد مرکب مورد استفاده قرار گیرند تا ماندگاری، حفظ تازگی و ایمنی محصولات را به بود بخشند. افزون بر این، این نانوالیاف قابلیت عامل دار شدن و تنظیم شدن برای برآورده کردن الزامات عملکردی خاصی مانند ایجاد سد موثر در برابر اکسیژن و رطوبت، اعمال خواص ضدمیکروبی و ارتقای عملکرد مکانیکی را دارا می باشند. در بخش های آتی این مقاله مروری به پیشرفت های اخیر در مواد بسته بندی مبتنی بر نانوالیاف سلولزی شامل فراوان ترین منابع طبیعی، روش های استخراج، کاربردهای مورد نظر، چالش های بالقوه و چشم اندازهای آینده خواهد پرداخت.

Keywords:

سلولز , نانوالیاف , استخراج نانوالیاف سلولزی , بسته بندی مواد غذایی , پایداری