بررسی تاثیر انعطاف پذیری کاری بر چابکی سازمان با نقش میانجی یادگیری سازمانی (مورد مطالعه اداره کل حفاظت محیط زیست خراسان رضوی)

این پژوهش به بررسی رابطه تاثیر انعطاف پذیری کاری بر چابکی سازمان با نقش میانجی یادگیری سازمان کارکنان اداره کل حفاظت محیط زیست استان خراسان رضوی پرداخت. پژوهش، از نظر هدف کاربردی و از لحاظ گردآوری اطلاعات از نوع توصیفی- همسبتگی است. جامعه آماری این پژوهش، کلیه کارکنان محیط زیست خراسان رضوی به تعداد ۳۳۱ نفر تشکیل داد، که از طریق فرمول کوکران تعداد ۱۷۸ نفر بدست آمد. برای سنجش از پرسش نامه انعطاف پذیری کاری، کانتر (۱۹۹۴)، پرسشنامه چابکی، شریفی و یانگ (۲۰۰۰) و یادگیری سازمانی، نیف (۲۰۰۱) استفاده شد. جهت سنجش روایی پرسشنامه ها از روایی صوری و محتوا و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق نرم افزارهای SPSS و Amos انجام گرفت. یافته ها نشان داد که بین انعطاف پذیری کاری و چابکی سازمانی رابطه مستقیم و معناداری برقرار می باشد و با افزایش انعطاف پذیری کاری، چابکی سازمانی در بین کارکنان افزایش می یابد، بین انعطاف پذیری کاری و یادگیری سازمانی رابطه مثبت و معناداری برقرار می باشد. بدین معنا که با افزایش انعطاف پذیری کاری، یادگیری سازمانی در بین کارکنان افزایش می یابد، بین یادگیری سازمانی و چابکی سازمانی رابطه مثبت و معناداری برقرار می باشد، یادگیری سازمانی تاثیر مثبت انعطاف پذیری کاری بر چابکی سازمانی را به صورت کامل میانجی گری می کند.

Keywords:

انعطاف پذیری کاری , چابکی سازمانی , یادگیری سازمانی