نقش سازگاری شغلی و عدالت سازمانی در پیش بینی هوشیاری سازمانی معلمان دوره ابتدایی شهر شیراز

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش سازگاری شغلی و عدالت سازمانی در پیش بینی هوشیاری سازمانی معلمان دوره ابتدایی شهر شیراز می باشد. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. در این مطالعه توصیفی جامعه آماری را کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل دادند. جهت انتخاب حجم نمونه، ۳۸۴ نفر از معلمان ابتدایی شهر شیراز بر اساس جدول مورگان به صورت تصادفی تعیین شدند و به پرسشنامه های سازگاری شغلی دیویس و لافکویست (۱۹۸۴)، پرسشنامه عدالت سازمانی سراحی (۱۴۰۲)، پرسشنامه هوشیاری سازمانی پهلوان صادق و عبدالهی در سال (۱۳۹۵) پاسخ دادند. پس از جمع آوری پرسشنامه ها و استخراج داده های خام، تجزیه و تحلیل داده های حاصل از این پژوهش توسط نرم افزار SPSS۲۶ با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از آزمون همبستگی و رگرسیون صورت گرفت. یافته ها نشان داد متغیرهای سازگاری شغلی و عدالت سازمانی (p<۰.۰۵) قدرت پیش بینی هوشیاری سازمانی معلمان را دارا می باشند. به طور کلی می توان گفت به ترتیب سازگاری شغلی با ۰٫۷۸۸ =B بیشترین توان و بعد از آن عدالت سازمانی با ۰٫۴۰۲ =B کمترین توان پیش بینی هوشیاری سازمانی را دارد. بنابراین نتیجه گیری می شود که نقش سازگاری شغلی و عدالت سازمانی در پیش بینی هوشیاری سازمانی معلمان دوره ابتدایی شهر شیراز قابل تبیین است.

Keywords:

سازگاری شغلی , عدالت سازمانی , هوشیاری سازمانی , معلمان , ابتدایی