ارزیابی پیامدهای تغییر گسترده و فراگیر مدیران شهرداری تهران با انتخاب شهردار در دوره های پنجم و ششم شورای اسلامی(۱۳۹۶-۱۴۰۴)

هدف: پژوهش حاضر با هدف ارزیابی پیامدهای ساختاری، کارکردی، فرهنگی و اجتماعی ناشی از تغییر گسترده و فراگیر مدیران در شهرداری تهران پس از انتخاب شهردار در دوره های پنجم و ششم شورای اسلامی شهر (۱۴۰۴-۱۳۹۶) انجام شده است. این پدیده که به رویه ای ثابت در مدیریت شهری تبدیل شده، ثبات و کارآمدی بزرگ ترین نهاد عمومی غیردولتی کشور را با چالش مواجه کرده است. روش شناسی: این تحقیق با رویکردی کیفی و با استفاده از استراتژی مطالعه موردی انجام شد. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از صاحب نظران شامل مدیران فعلی و سابق شهرداری، اساتید دانشگاهی و مشاوران شورای شهر، و همچنین تحلیل اسناد و آمار انتصابات صورت گرفت. داده های کیفی با روش تحلیل مضمون (Thematic Analysis) تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که گستره تغییرات مدیریتی در دوره ششم (۱۱۴۳ انتصاب از بیرون در بازه زمانی ۱۸ ماه) نسبت به دوره پنجم (۲۱۵ انتصاب) به شدت افزایش یافته و تا لایه های کارشناسی نیز نفوذ کرده است. ارزیابی پیامدها نیز حاکی از جهش نگرانی ها از سطح ۵۶٪ در دوره پنجم به ۹۲٪ در دوره ششم بود. مهم ترین پیامدهای شناسایی شده عبارت اند از: افت کیفیت تصمیم گیری (۹۷٪)، افزایش ادراک فساد (۹۸٪)، تضعیف شایسته سالاری (۹۶٪) و کاهش اعتماد عمومی (۹۶٪). تحلیل دیدگاه گروه ها نشان داد که مدیران بر ناکارآمدی مدیران جدید، اساتید بر فروپاشی ثبات مدیریتی و مشاوران بر سقوط اعتماد عمومی به عنوان بحرانی ترین پیامدها تاکید دارند. نتیجه گیری: جابه جایی های گسترده و مبتنی بر وفاداری سیاسی، شهرداری تهران را از یک سازمان تخصصی-خدماتی به یک میدان سیاسی تبدیل کرده است. این امر به گسست نهادی، افت شدید کارایی، فرسایش فرهنگ سازمانی و سقوط مشروعیت و اعتماد عمومی منجر شده است. این چرخه مدیریتی مخرب، ظرفیت شهرداری برای مواجهه با چالش های پیچیده کلان شهر تهران را به شدت تضعیف می کند.

Keywords:

ثبات مدیریتی , شایسته سالاری , شهرداری تهران , حکمرانی شهری , اعتماد عمومی , سرمایه اجتماعی