بررسی رابطه بین فرسودگی شغلی و قصد تغییر شغل با نقش میانجی سلامت روانی کارکنان ستاد مرکزی شهرداری مشهد

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین فرسودگی شغلی و قصد تغییر شغل با نقش میانجی سلامت روانی در بین کارکنان ستاد مرکزی شهرداری مشهد انجام شده است. تحقیق، به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت از نوع تحقیقات توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی می باشد. اطلاعات و داده های تحقیق به روش اسنادی و میدانی جمع آوری گردیده است و ابزار اصلی جمع آوری یافته های تحقیق پرسشنامه های استاندارد بومی سازی شده بوده است. جامعه آماری تحقیق کلیه کارکنان ستاد مرکزی شهرداری مشهد به تعداد ۱۶۰۰ نفر می باشد، که بر اساس جدول کریسی و مورگان تعداد ۳۱۰ نفر بعنوان حجم نمونه انتخاب شده اند. شیوه نمونه گیری تصادفی ساده می باشد. روایی ابزار اندازه گیری (پرسشنامه) به طریق صوری و روایی همگرا و پایایی ابزار سنجش از طریق ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی محاسبه و تایید شده است. برای آزمون فرضیه های تحقیق از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون سوبل استفاده گردیده است. یافته های تحقیق نشان می دهد، در سطح اطمینان (۹۵/۰)، بین فرسودگی شغلی و قصد تغییر شغل کارکنان ستاد مرکزی شهرداری مشهد رابطه معنادار مثبت وجود دارد. همچنین سلامت روانی رابطه بین فرسودگی شغلی و قصد تغییر شغل کارکنان ستاد مرکزی شهرداری مشهد را میانجی گری می کند.

Keywords:

قصد تغییر شغل , فرسودگی شغلی , سلامت روانی , شهرداری مشهد