بررسی تاثیر رهبری اخلاقی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی توانمندسازی کارکنان و سکوت سازمانی در کارکنان فرودگاه شهید هاشمی نژاد مشهد

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رهبری اخلاقی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی توانمندسازی کارکنان و سکوت سازمانی می باشد. این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش را ۱۷۳ نفر از کارکنان فرودگاه شهید هاشمی نژاد شهرستان مشهد تشکیل داده است. نمونه آماری ۱۲۰ نفر بوده که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده است. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های استاندارد سبک رهبری اخلاقی مدیران دی هوگ و دن هارتگو (۲۰۰۸)، توانمندسازی توماس و ولتهوس (۱۹۹۰)، موریسون و میلیکن (۲۰۰۰) و پرسشنامه عملکرد کارت امتیازی متوازن به کار گرفته شد. برای بررسی روایی دو معیار روایی همگرا و واگرا و برای بررسی پایایی ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد همچنین برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار آماری Smart PLS استفاده شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که رهبری اخلاقی هم به صورت مستقیم (۰.۷۳۴=β) و هم غیرمستقیم (۰.۶۳۸=β) از طریق توانمندسازی کارکنان بر عملکرد سازمانی تاثیرگذار است. تاثیر غیرمستقیم رهبری اخلاقی بر سکوت سازمانی منفی معنادار (۰.۶۳۲- =β) است، اما تاثیر سکوت سازمانی بر عملکرد مورد تایید قرار نمی گیرد (۰.۰۷۴- =β). به عبارت دیگر، توانمندسازی در تاثیر رهبری اخلاقی و عملکرد سازمانی نقش میانجی مثبت دارد اما، سکوت سازمانی در تاثیر رهبری اخلاقی و عملکرد سازمانی نقش میانجی ایفا نمی کند.

Keywords:

رهبری اخلاقی , سکوت سازمانی , توانمندسازی کارکنان , عملکرد سازمانی