بررسی اثر سیاست های توزیع و مدیریت نیروی انسانی بر عدالت آموزشی در مناطق آموزش و پرورش مشهد

عدالت آموزشی به معنای فراهم آوردن فرصت های برابر برای تمامی دانش آموزان جهت دسترسی به آموزش باکیفیت است. توزیع و مدیریت ناکارآمد نیروی انسانی می تواند نابرابری آموزشی را افزایش دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر سیاست های توزیع و مدیریت نیروی انسانی بر عدالت آموزشی در مناطق آموزش و پرورش مشهد انجام شد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و ابزار جمع آوری پرسشنامه ۳۰ سوالی استاندارد، تحلیل اسناد مدیریتی و گزارش های آماری وزارت آموزش و پرورش بود. جامعه آماری کلیه کارکنان شاغل در مدارس مشهد در مناطق ۳ و ۵ و ۷ بودند که حجم نمونه شامل ۱۵۰ نفر از معلمان و مدیران مدارس مناطق مختلف مشهد بود که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه، تحلیل مسیر و تحلیل واریانس انجام شد. یافته ها نشان داد که سیاست های توزیع عادلانه نیرو، آموزش ضمن خدمت و برنامه های مدیریت منابع انسانی به طور معناداری با شاخص های عدالت آموزشی شامل دسترسی برابر، کیفیت آموزش، رضایت دانش آموزان و مشارکت والدین مرتبط هستند.

Keywords:

عدالت آموزشی , توزیع نیروی انسانی , مدیریت منابع انسانی , آموزش و پرورش مشهد