گونه شناسی و رتبه بندی انواع بالندگی از دیدگاه صاحبنظران در سازمان های بزرگ مقیاس

پژوهش پیش رو با هدف گونه شناسی و رتبه بندی انواع بالندگی از دیدگاه صاحب نظران در سازمان های بزرگ مقیاس انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی- اکتشافی است. رویکرد اصلی پژوهش، بهره گیری از دیدگاه های صاحب نظران مدیریت، جهت شناسایی و رتبه بندی گونه های بالندگی در سازمان های بزرگ مقیاس بود. جامعه آماری پژوهش، شامل خبرگان حوزه مدیریت منابع انسانی و توسعه سازمانی بود. معیار انتخاب خبرگان، داشتن حداقل ۱۰سال تجربه مدیریتی، پژوهشی و داشتن آثار علمی یا تجربه های اجرایی مرتبط بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی توسط ۱۴ صاحب نظر حیطه مدیریت انجام گرفت و برای ابزار اصلی پژوهش از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد. بر اساس دیدگاه های صاحب نظران مدیریت، بالندگی منابع انسانی(۷/۸۵)، بالندگی سازمانی(۴/۷۱)، بالندگی فردی(۳/۶۴)، بالندگی فناورانه(۰/۵۰) و بالندگی حرفه ای(۹/۴۲)، به ترتیب به عنوان اساسی ترین گونه های بالندگی در سازمان های بزرگ مقیاس عنوان شدند. از میان ۱۴ نفر مشارکت کننده در فرایند مصاحبه، ۱۲نفر، بالندگی منابع انسانی، ۱۰ نفر بالندگی سازمانی، ۹ نفر، بالندگی فردی و در نهایت ۷و۶ نفر به ترتیب، بالندگی فناورانه و بالندگی حرفه ای را در سازمان های بزرگ مقیاس رتبه بندی کردند. نتیجه این پژوهش نشان داد، در سازمان های بزرگ مقیاس، سرمایه گذاری برای توسعه منابع انسانی و ایجاد ساختارهای سازمانی پویا، زیربنای سایر ابعاد بالندگی به شمار می رود که می تواند، مبنایی برای سیاستگذاری مدیران و برنامه ریزان برای ارتقا و توسعه بیشتر باشد.

Keywords:

انواع بالندگی , دیدگاه صاحب نظران , سازمان های بزرگ مقیاس