واکاوی میزان تاثیر پذیری ارزش افزوده اقتصادی سازمان های بزرگ مقیاس از مدیریت منابع انسانی

مفهوم «منابع انسانی» در نتیجه جهانی شدن و پایداری سازمانی، به «سرمایه انسانی» تبدیل شده است. مطالعات متعددی انجام شده که دارایی های انسانی را به عنوان یک ورودی مالی مهم در نظر گرفته اند و حتی روش های حسابداری جداگانه ای برای آن توسعه یافته است. سرمایه انسانی باعث افزایش بهره وری عوامل تولید می شود و از این طریق، به صورت غیرمستقیم بر رشد اقتصادی اثر مثبت می گذارد. نقش انسان و منابع انسانی در گشایش تنگناها و ایجاد فناوری های پیشرفته و جایگاه آن به عنوان نیروی محرکه هر سازمان، مطالعات را به سمت جنبه های عملکردی از جمله ارزش افزوده سوق داده است. موضوع این پژوهش به نقش مدیریت سرمایه انسانی در ارزش افزوده اقتصادی سازمان های بزرگ مربوط می شود. ارزش افزوده اقتصادی (EVA) به عنوان یکی از شاخص های مالی مهم عملکرد شرکت ها مطرح شده است. در سال های اخیر، سازمان های بزرگ تمرکز خود را بیش از سود عملیاتی، بر سرمایه بازار و ارزش افزوده اقتصادی قرار داده اند. پژوهشگر بر این باور است که دارایی های انسانی می توانند ورودی مهمی در فرآیند تولید سود و حداکثرسازی ثروت سازمان باشند؛ چیزی که در این مطالعه از آن با عنوان EVA یاد می شود. این مقاله مروری جامع بر ادبیات مرتبط با ارزش افزوده اقتصادی ارائه می کند؛ شاخصی قدرتمند برای مدیران مالی که قصد دارند مفهوم ارزش افزوده را به کار گرفته و پیاده سازی کنند. افزون بر این، متغیر مهمی همچون سرمایه انسانی، بر موضوعات متنوعی در زمینه سنجش عملکرد ارزش افزا تمرکز دارد.

Keywords:

ارزش افزوده اقتصادی (EVA) , سرمایه انسانی , سازمانهای بزرگ مقیاس , مدیریت منابع انسانی