گذار دوگانه در صنعت متالورژی: چارچوبی یکپارچه برای مدیریت استعداد در عصر بازنشستگی و صنعت نسل ۴.۰

صنعت متالورژی و فولاد ایران به عنوان یکی از ارکان اقتصاد ملی، در نقطه عطفی استراتژیک قرار گرفته و با یک فشار دوگانه و بی سابقه مواجه است: از یک سو، موج بازنشستگی نیروی کار متخصص و باتجربه، سازمان ها را با "شکاف دانشی" و خطر از دست رفتن دهه ها دانش ضمنی و حیاتی روبرو کرده است؛ از سوی دیگر، گذار به پارادایم صنعت نسل چهار (Industry ۴.۰) و دیجیتالی شدن فرآیندها، نیازمند مهارت های نوین در حوزه هایی چون تحلیل داده، اینترنت اشیاء و اتوماسیون است که "شکاف مهارتی" عمیقی را در میان نیروی کار موجود ایجاد نموده است. برنامه های آموزش و توسعه سنتی، که عمدتا بر آموزش های کلاسی و واکنشی متمرکز هستند، برای مواجهه همزمان با این دو چالش پیچیده، ناکارآمد به نظر می رسند. هدف اصلی این مقاله، ارائه یک چارچوب استراتژیک و یکپارچه برای آموزش و توسعه منابع انسانی در صنایع بزرگ مقیاس متالورژی است که بتواند به طور همزمان این دو شکاف را پوشش دهد. روش شناسی این پژوهش، "تحلیل مفهومی و ارائه مدل" است که با بررسی عمیق ادبیات تحقیق در حوزه های مدیریت دانش، فناوری های نوین آموزشی و روندهای آینده صنعت، به طراحی یک مدل کاربردی می پردازد. یافته کلیدی این مقاله، معرفی یک مدل آموزشی ترکیبی با سه ستون اصلی است: (۱) حفظ و انتقال دانش، (۲) مهارت آموزی آینده نگر، و (۳) توسعه رهبری در خط تولید. این چارچوب، راهکارهای عملی مانند برنامه های استاد-شاگردی مدرن، مستندسازی دانش با کمک فناوری، راه اندازی آزمایشگاه های شبیه سازی با واقعیت مجازی (VR) برای فرآیندهای پرخطر، و توانمندسازی سرپرستان به عنوان مربیان توسعه را پیشنهاد می دهد. پیامد عملی این پژوهش، ارائه یک نقشه راه برای مدیران توسعه منابع انسانی است تا بتوانند نظام آموزشی سازمان خود را از یک مرکز هزینه به یک مزیت رقابتی استراتژیک برای بقا و رشد در آینده تبدیل کنند.

Keywords:

انتقال دانش , مدیریت استعداد در صنایع سنگین , صنعت ۴.۰ , یادگیری تجربی