طراحی مدل حکمرانی اقتصادی برای بازسازی زیرساخت ها و توازن بخشی به سرمایه گذاری مولد در ایران

تحولات اخیر در اقتصاد ایران نشان می دهد که مشکل اصلی، صرفا کمبود منابع نیست، بلکه ناکارآمدی در سازوکارهای حکمرانی اقتصادی است. این پژوهش با هدف طراحی و آزمون یک مدل حکمرانی اقتصادی برای بازسازی زیرساخت ها و توازن بخشی به سرمایه گذاری مولد انجام شد. روش پژوهش ترکیبی (کیفی-کمی) بود. در مرحله کیفی با ۲۵ مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان، ابعاد مدل استخراج و مدل مفهومی طراحی شد. در مرحله کمی، مدل با پیمایش ۳۸۴ نفر از مدیران و کارشناسان اقتصادی و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) آزمون شد. یافته ها نشان داد که کلیه فرضیات پژوهش تایید می شوند. شفافیت نهادی (۰.۴۳=β) و ثبات سیاستی (۰.۳۹=β) قوی ترین پیش بین های حکمرانی اقتصادی بودند. هم راستایی سیاست مالی-صنعتی (۰.۲۸=β) بر سرمایه گذاری مولد و ظرفیت نهادی محلی (۰.۳۱=β) و حکمرانی اقتصادی (۰.۵۲=β) بر بازسازی زیرساخت ها تاثیر مستقیم و معنادار داشتند. در پایان، بسته سیاستی کاربردی شامل تشکیل «شورای عالی حکمرانی اقتصادی» و «صندوق ملی بازسازی زیرساخت ها» پیشنهاد شده است.

Keywords:

حکمرانی اقتصادی , بازسازی زیرساخت ها , سرمایه گذاری مولد , سیاست صنعتی , شفافیت نهادی