تاثیر نوسانات کوتاه مدت و بلندمدت نرخ ارز بر تراز پرداختها در ایران: کاربردی از الگوی خود رگرسیون با وقفه های توزیعی (ARDL)

تعیین نرخ ارز و نحوه کنترل آن در اقتصاد ایران از مهم ترین مسائل اقتصاد کلان می باشد. بر اساس نظریه های اقتصاد کلان در شرایطی که امکان دسترسی به یک تعادل با ثبات در اقتصاد میسر خواهد بود که سیاست های ارزی با سیاست های پولی و مالی سازگاری و هماهنگی داشته باشد. شواهد تجربی در اقتصاد ایران حاکی از آن است که تغییرات تعدیل نشده در متغیرهای ساختاری به همراه سیاست های ناسازگار پولی و مالی دولت ها منجر به بروز فاصله نرخ ارز از مقادیر تعادلی آن می شود بنابراین بروز چنین عدم تعادل هایی در نرخ ارز باعث تاثیرگذاری بر دیگر متغیرهای اقتصاد کلان بخصوص تراز پرداخت ها می شود. بنابراین هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر نرخ ارز بر تراز پرداختها در اقتصاد ایران طی دوره ۱۴۰۲-۱۳۶۸ با بهره گیری از الگوی اقتصادسنجی خود رگرسیون با وقفه های توزیعی (ARDL) می باشد. یافته های پژوهش حاکی از آن است نرخ ارز در کوتاه مدت و بلندمدت تاثیر مثبت و معنادار بر تراز پرداختها داشته است. دیگر یافته ها حاکی از آن است که درجه باز بودن اقتصاد در کوتاه مدت و بلندمدت باعث افزایش تراز پرداختها، تورم باعث کاهش تراز پرداختها شده است.

Keywords:

نرخ ارز , تراز پرداختها , ایران , خود رگرسیون با وقفه های توزیعی