جنس دوم در مکتب اگزیستانسیالیسم با تکیه بر آرای ژان پل سارتر در سه نمایشنامه ی پیکر زن همچون میدان نبرد، مکتب زنان و یرما

این پژوهش با عنوان «جنس دوم در مکتب اگزیستانسیالیسم با تکیه بر آرای ژان پل سارتر و با خوانشی از سه نمایشنامه: پیکر زن همچون میدان نبرد، مکتب زنان و یرما» به تحلیل جایگاه و وضعیت زنان در بستر فلسفه اگزیستانسیالیسم می پردازد. هدف اصلی تحقیق، واکاوی مفاهیمی چون «دیگری بودن»، «آزادی»، «هویت» و «مسئولیت» در این آثار نمایشی است تا روشن شود چگونه شخصیت های زن، در تقابل با ساختارهای مردسالارانه و محدودیت های اجتماعی، امکان تحقق آزادی و هویت اصیل خود را می یابند یا از آن محروم می مانند. چارچوب نظری پژوهش بر آرای ژان پل سارتر و خوانش های فمینیستی سیمون دوبووار به ویژه در کتاب جنس دوم استوار است و در پی آن است که نسبت میان نظریه های اگزیستانسیالیستی و تجربه زیسته زنان در متن دراماتیک را آشکار کند. روش تحقیق، کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای متنی است. ابتدا مفاهیم محوری اگزیستانسیالیسم و آرای فمینیستی مرتبط گردآوری و تبیین شده و سپس سه نمایشنامه منتخب با تکیه بر این چارچوب، به صورت توصیفی تحلیلی بررسی شده اند. نتایج نشان می دهد که هر سه اثر، در لایه های مختلف خود، زنان را در موقعیت «دیگری» و در جست وجوی آزادی و هویت ترسیم می کنند؛ با این تفاوت که راهبردهای مقاومت یا تسلیم شخصیت ها در برابر ساختارهای سلطه، از زمینه اجتماعی و روانی آنان تاثیر می پذیرد. این پژوهش نشان می دهد که ترکیب نگاه اگزیستانسیالیستی با نقد فمینیستی می تواند افق تازه ای برای فهم جایگاه زن در متون نمایشی بگشاید و ظرفیت تحلیل رهایی بخش درام را افزایش دهد.

Keywords:

مکتب اگزیستانسیالیسم , آرای ژان پل سارتر , نمایشنامه ی پیکر زن همچون میدان نبرد , مکتب زنان , یرما