تاثیر طرحواره درمانی بر احساس تنهایی، تحمل ناکامی و تنظیم هیجان در دانشجویان دختر

پژوهش های متعدد نشان داده اند که تاکنون درمان شناختی رفتاری، درمان انتخابی برای مشکلات سلامت روان در دانشجویان بوده است. اما در این درمان فرایندهای بین فردی آن چنان که بایدوشاید مورد توجه قرار نمی گیرد. باتوجه به نقش احساس تنهایی و تحمل ناکامی در ایجاد افسردگی، استرس و اضطراب در دانشجویان و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی، یافتن مداخلات موثر بر این متغیرها از اهمیت ویژه ی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحواره درمانی بر احساس تنهایی، تحمل ناکامی و تنظیم هیجان انجام شد. در این پژوهش با طرح شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با یک گروه کنترل، تعداد ۳۰ دانشجوی دختر به صورت داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزار مورداستفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه های احساس تنهایی، تحمل ناکامی و تنظیم هیجان بود. در مورد گروه آزمایش مداخله درمانی شامل ۱۰ جلسه طرحواره درمانی اجرا گردید درحالی که آزمودنی های گروه کنترل در لیست انتظار قرار داشتند؛ سپس از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین دو گروه ازلحاظ پس آزمون متغیرهای احساس تنهایی، تحمل ناکامی و تنظیم هیجان با کنترل پیش آزمون تفاوت معنی داری وجود دارد. بنابراین می توان بیان داشت که طرحواره درمانی بر احساس تنهایی، تحمل ناکامی و تنظیم هیجان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل موثر بوده است. به نظر می رسد طرحواره درمانی بستر مناسبی برای اصلاح و بهبود طرح واره های ناسازگار اولیه تاثیرگذار بر احساس تنهایی، تحمل ناکامی و تنظیم هیجان و نیز افزایش ظرفیت روانی افراد، تنظیم هیجان و قدرت حل مسئله افراد فراهم کرده و ادراک و پذیرش افراد را بالا می برد.

Keywords:

طرحواره درمانی , احساس تنهایی , تحمل ناکامی , تنظیم هیجان