رابطه ساختاری طرحوارههای ناسازگار اولیه، نگرشهای فرهنگی-اجتماعی نسبت به ظاهر و نشانگان بدریخت انگاری بدن در دانش آموزان مقطع دوم

نشانگان بدریختانگاری بدن از جمله اختلالهای روانشناختی است که همواره با اشتغالذهنی مرضی در مورد ظاهر فیزیکی فرد همراه است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی روابط ساختاری بین طرحوارههای ناسازگار اولیه و نشانگان بدریختانگاری بدن با میانجیگری نگرشهای فرهنگی- اجتماعی نسبت به ظاهر انجام گرفت. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری، شامل دانشآموزان مقطع متوسطه دوم نواحی پنجگانه تبریز در سالتحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند که با روش نمونهگیری خوشه ای به تعداد ۳۹۶ نفر انتخاب و به پرسشنامههای نشانگان بدریختانگاری بدن، طرحوارههای ناسازگار اولیه و نگرشهای فرهنگی-اجتماعی نسبت به ظاهر پاسخ دادند. مبتنی بر یافتهها، مدل پیشنهادی محقق از برازش مطلوبی برخوردار است. طرحوارههای ناسازگار اولیه، اثر مستقیم و مثبت معناداری بر نشانگان بدریختانگاری بدن داشت (۰۵/۰< P). نگرشهای فرهنگی-اجتماعی نسبت به ظاهر نیز به طور معناداری روابط بین طرحوارههای ناسازگار اولیه و نشانگان بدریختانگاری بدن را میانجیگری کرد (۰۵/۰< P). با توجه به نتایج پژوهش، نگرشهای فرهنگی- اجتماعی نسبت به ظاهر میتواند شکلگیری نشانگان بدریختانگاری بدن را بر مبنای نقش طرحوارههای ناسازگار اولیه در بین نوجوان پیشبینی کنند.

Keywords:

نشانگان بدریختانگاری بدن , طرحوارههای ناسازگار اولیه , نگرشهای فرهنگی-اجتماعی نسبت به ظاهر