پیش بینی خودشکوفایی بر اساس طرحواره های هیجانی، توانمندی های منش و عاطفه مثبت و منفی در دانش آموزان

خودشکوفایی، به عنوان یکی از بالاترین مراتب رشد انسانی در نظریات روان شناختی محسوب می شود. عوامل مختلفی بر خودشکوفایی در دانش آموزان تاثیر می گذارند که از میان آن ها، طرحواره های هیجانی، توانمندی های منش و عاطفه مثبت و منفی از اهمیت ویژه ای برخوردارند. پژوهش حاضر با هدف پیش بینی خودشکوفایی بر اساس طرحواره هیجانی، توانمندی های منش و عاطفه مثبت و منفی در دانش آموزان انجام شد. در یک طرح همبستگی ۲۵۰ دانش آموز متوسطه دوم با روش نمونه گیری خوشه ای از دو مدرسه انتخاب و در این پژوهش شرکت داده شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه خودشکوفایی اهواز، مقیاس احساسات مثبت و منفی نسخه کوتاه، ابزار توانمندی های منش و مقیاس طرحواره های هیجانی لیهی استفاده گردید. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه آشکار کرد توانمندی های منش، ارزش های والاتر، عاطفه مثبت و خودآگاهی هیجانی توانستند نزدیک به ۵۶ درصد از تغییرات خودشکوفایی را در دانش آموزان به طور معنادار تبیین نمایند. این یافته ها نشان دهنده اهمیت ابعاد هیجانی و شخصیتی در خودشکوفایی است و بر لزوم توجه به توسعه ی توانمندی های منش، تنظیم هیجانات مثبت و شناخت و پذیرش هیجانات برای ارتقای خودشکوفایی در دانش آموزان تاکید می کند.

Keywords:

خودشکوفایی , طرحواره های هیجانی , توانمندی های منش , عاطفه مثبت و منفی