پیش بین های اضطراب جدایی بر اساس ویژگی های شخصیتی و راهبردهای نظم جویی هیجانی والدین در کودکان

اضطراب جدایی به عنوان یک مشکل شایع در کودکان، عملکرد تحصیلی، اجتماعی و عاطفی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. عوامل متعددی در بروز این مشکل نقش دارند، از جمله نظم جویی هیجانی و ویژگی های شخصیتی. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش اضطراب جدایی در کودکان دبستانی بر اساس راهبردهای نظم جویی هیجانی و ویژگی های شخصیتی والدین انجام شد. در یک طرح توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی ۳۴۷ نفر از والدین کودکان دبستانی شهرستان شاهرود در این مطالعه حضور داشتند. در این بررسی والدین دانش آموزان دبستانی پرسشنامه های نظم جویی هیجانی گراس و جان، پرسشنامه ویژگی های شخصیتی کوستا و مک کرا و پرسشنامه سنجش اضطراب جدایی (نسخه والد-کودک) هان و همکاران را تکمیل کردند. نتایج رگرسیون همزمان و همبستگی پیرسون نشان داد راهبردهای نظم جویی هیجانی والدین، اضطراب جدایی کودکان دبستانی را پیش بینی نمی کند؛ اما در بین ویژگی های شخصیتی والدین، ویژگی گشودگی به تجربه، سازگاری و وظیفه شناسی والدین نقش معنی دار و معکوسی در اضطراب جدایی کودکان دبستانی دارد. در واقع با افزایش نمرات در ویژگی های شخصیتی مورد نظر انتظار می رود اضطراب جدایی در کودکان کاهش یابد. با توجه به مطالعه حاضر به نظر می رسد ویژگی های شخصیتی والدین نقش تعیین کننده ای در پیش بینی اضطراب جدایی کودکان دارند. والدین دارای چنین ویژگی های شخصیتی از طریق ایجاد محیطی امن و قابل اعتماد، شرایط زندگی قابل پیش بینی، پایدار و حمایتگر از شکل گیری اضطراب جدایی در فرزندانشان جلوگیری می کنند. همچنین محدودیت های مطالعه حاضر و پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده نیز مطرح شد.

Keywords:

اضطراب جدایی کودکان , نظم جویی هیجانی , ویژگی های شخصیتی والدین