غربالگری زودهنگام نارساخوانی در کودکان پیش دبستانی با استفاده از طرح های دارای حرکت توهمی

اختلال نارساخوانی شایع ترین نوع اختلالات یادگیری است که در صورت عدم تشخیص به موقع و درمان مناسب، مشکلات تحصیلی، اجتماعی و روانشناختی متعددی در کودکان ایجاد کرده و بر موفقیت آینده آن ها در زندگی تاثیر می گذارد. کودکان دارای نارساخوانی ممکن است در ادراک و پردازش بینایی مشکل داشته باشند. توهمات بینایی ابزاری غیرتهاجمی و موثر برای درک نحوه پردازش محرک های بینایی در مغز است. این پژوهش با هدف مقایسه ادراک حرکت های توهمی در کودکان نارساخوان و عادی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان ۶ تا ۹ ساله شهر زنجان در سال تحصیلی ۱۳۹۹-۱۴۰۰ بود. نمونه شامل ۱۹ کودک نارساخوان (۱۰ دختر و ۹ پسر) از چهار مرکز اختلالات یادگیری و ۳۵ دانش آموز عادی (۱۷ دختر و ۱۸ پسر) از مدارس مناطق ۱ و ۲ زنجان بود. ابزارهای پژوهش شامل ۱۱ طرح دارای حرکت توهمی بود. داده های مورد نیاز از طریق ابزارهای پژوهش (نمایش تصاویر توهمی) جمع آوری گردیدند. تجزیه و تحلیل داده ها نشان می دهد که میزان ادراک حرکت توهمی در کودکان دارای اختلال نارساخوانی بطور معنی داری کمتر از کودکان عادی است. این پژوهش یک محرک حرکت توهمی جدیدی را معرفی می کند که قابلیت بالایی در تشخیص زودهنگام اختلال نارساخوانی دارد به نحوی که تشخیص حرکت توهمی آن در کودکان سالم ۷۴ درصد و در کودکان نارساخوان ۳۲ درصد بدست آمد. تفاوت ۴۲ درصدی دو گروه سالم و نارساخوان این طرح را کاندید مناسبی برای سنجش و غربالگری اختلال نارساخوانی قبل از ورود کودکان به مدرسه می کند. این پژوهش نشان می دهد که استفاده از محرک های دارای حرکت توهمی بعنوان روشی نوین و جذاب قادر به پیش بینی اختلال خواندن در دوران تحصیل است و می تواند برای غربالگری کودکان آسیب پذیر قبل از ورود به مدرسه روش ارزشمند و قابل اعتمادی باشد.

Keywords:

اختلال نارساخوانی , توهمات بینایی , ادراک بینایی , حرکت توهمی