مقایسه کیفیت زندگی، شایستگی هیجانی-اجتماعی، تعامل با همسالان و ناامیدی در دختران و پسران ۸ تا ۱۳ سال مقیم خانه های شبانه روزی

هدف پژوهش حاضر مقایسه کیفیت زندگی، شایستگی هیجانی-اجتماعی، تعامل با همسالان و ناامیدی در دختران و پسران ۸ تا ۱۳ سال مقیم خانه های شبانه روزی استان گیلان بود. تعداد ۹۱ نفر (۴۲ دختر و ۴۹ پسر) با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های پژوهش پاسخ دادند. نتایج نشان داد از نظر کیفیت زندگی بین دو گروه تفاوت معناداری وجود ندارد. شایستگی هیجانی-اجتماعی، دختران بالاتر و معنادار بود. پسران در مقیاس قلدری (تعامل با همسالان) و ناامیدی نمرات بالاتری داشتند و این تفاوت معنادار بود. بر اساس یافته های پژوهش، پسران مقیم خانه های شبانه روزی از نظر شایستگی هیجانی-اجتماعی، تعاملات با همسالان و ناامیدی در وضعیت نامطلوب تری قرار دارند و این تفاوت در سنین بالاتر، می تواند مشکلاتی را ایجاد نماید. بنابراین، با درک چالش های منحصربه فرد پیش روی این کودکان، به ویژه از نظر تفاوت های جنسیتی، لازم است که برنامه های آموزشی متمرکز بر بهبود و ارتقاء این متغیرهای روان شناختی در نظر گرفته شود.

Keywords:

کیفیت زندگی , شایستگی هیجانی-اجتماعی , تعامل با همسالان , ناامیدی