تاثیر تمرین رایانه ای شناختی بر شاخص های توجه دانش آموزان دبستانی
Publish place: The 10th Congress of the Iranian Psychological Association, the era of digital psychology: opportunities and challenges
Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 18
This Paper With 6 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CIPSA10_098
تاریخ نمایه سازی: 17 دی 1404
Abstract:
استفاده از تکنولوژی در تقویت توانمندی های شناختی بشر هر روز طرفداران بیشتری پیدا می کند. هدف اجرای این پژوهش، بررسی اثربخشی یک تمرین شناختی رایانه ای ایرانی بود و شاخص های توجه شامل: توجه انتخابی، تقسیم شده، متمرکز، مداوم و متناوب در دو بخش دیداری و شنیداری به عنوان متغیر مورد بررسی قرار گرفتند. در چهارچوب روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری ۶ ماهه با گروه کنترل، ۴۰ نفر آزمودنی ۶ تا ۱۲ سال با میانگین سنی ۷۵/۸ از دبستانی در شهر کرج به صورت تصادفی انتخاب شدند و هرسه مرحله با آزمون پیوسته شنیداری و دیداری (IVA-۲) ارزیابی گردیدند. گروه آزمایش مداخله را سه روز در هفته و در ۲۰ جلسه ی به طور متوسط ۴۰ دقیقه ای دریافت کردند. نهایتا ۳۶ نفر، ۱۸ نفر در هر یک از گروه های آزمایش و کنترل با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج این پژوهش نشان داد که بین گروه آزمایش و کنترل در انواع توجه شنیداری و دیداری تفاوت معنی داری وجود ندارد بجز در توجه مداوم و متناوب دیداری که تاثیر معنی دار و معکوس داشته است. طبق داده های مربوط به آزمون آخنباخ فرم والدین و نمرات پیشرفت تحصیلی، این مداخله تاثیر معنادار رفتاری و تحصیلی در دانش آموزان ایجاد نکرد. در تبیین نتایج، بر اساس مشاهدات عینی پژوهشگر، ظاهر ساده آزمون IVA-۲ نسبت به نرم افزار مداخله باعث بی رغبتی به انجام پس آزمون شده بود. همچنین این نتایج را می توان بر اساس میزان زمان صرف شده و تکرار تمرینات، تغییر در سطح دشواری، انگیزش و میزان بازخورد قابل بهبود این تمرین شناختی رایانه ای برای دانش آموزان بهنجار تبیین کرد.
Keywords:
Authors
سارا السادات سید طاهری
کارشناس ارشد، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران
عباس پورشهباز
دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران