تاثیر آموزش های مهارت های فرزندپروری مثبت بر استرس ادراک شده و رضایت از زندگی مادران کودکان بیش فعال

مادران کودکان بیش فعال در تعامل با فرزندان شان دچار مشکلات روان شناختی هستند؛ از این رو باید به حل مشکلات روان شناختی این مادران پرداخته شود. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش مهارت های فرزندپروری مثبت بر استرس ادراک شده و رضایت از زندگی مادران کودکان بیش فعال بود. روش پژوهش، نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه مادران کودکان بیش فعال مدارس ابتدایی دخترانه شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ تشکیل دادند. ۳۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب، و به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند (هر گروه ۱۵ نفر). اعضای گروه آزمایش آموزش مختص گروه خود را در ۸ جلسه ۲ ساعته دریافت کردند؛ اما اعضای گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکردند. ابزارهای اندازه گیری، پرسشنامه های استرس ادراک شده کوهن و رضایت از زندگی داینر و همکاران بودند. داده ها توسط آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های فرزندپروری مثبت در مقایسه با گروه کنترل، استرس ادراک شده و رضایت از زندگی مادران کودکان بیش فعال را در پس آزمون به ترتیب کاهش و افزایش داده است (P<۰.۰۰۱). به نظر می رسد آموزش مهارت های فرزندپروری مثبت می تواند سبب کاهش استرس ادراک شده و افزایش رضایت از زندگی مادران کودکان بیش فعال شود، از این رو احتمالا می تواند راهبرد آموزشی مفیدی برای بهبود وضعیت روان شناختی این مادران باشد.

Keywords:

مهارت های فرزندپروری مثبت , استرس ادراک شده , رضایت از زندگی , مادران کودکان بیش فعال