تاثیر درمان شناختی-رفتاری بر ابرازگری هیجانی نوجوانان با علائم نوموفوبیا

نوموفوبیا یک اختلال خاص ناشی از استفاده از گوشی های هوشمند است که با اثرات نامطلوب بهداشتی از قبیل مشکلات روانشناختی، مشکلات اجتماعی و ابرازگری هیجانی همراه است، بنابراین مستلزم مداخله و آموزش است. هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر ابرازگری هیجانی در نوجوانان دارای علائم نوموفوبیا شهر دزفول بود. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری، شامل کلیه نوجوانان مبتلا به نوموفوبیا مراجعه کننده به مراکز روانشناختی دزفول بودند که به صورت نمونه گیری هدفمند و کسب نمره معیار در پرسشنامه نوموفوبیا آزادمنش و همکاران (۱۳۹۵)، ۳۰ نوجوان انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل مساوی (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش، درمان شناختی-رفتاری تیلور و همکاران (۲۰۰۵)؛ ۱۰ جلسه با فاصله ی دو جلسه در هفته به مدت ۹۰ دقیقه را دریافت کردند و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند. نوجوانان پرسشنامه ابرازگری هیجانی کینگ و ایمونز (۱۹۹۰) را به عنوان پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری تکمیل کردند. داده ها با روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر به کمک نرم افزار SPSS-۲۷ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد تفاوت بین نمرات ابرازگری هیجانی در سه مرحله اندازه گیری (پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری) معنی دار است (P < ۰.۰۱). و همچنین تفاوت بین نمرات ابرازگری هیجانی در دو گروه آزمایش و کنترل، معنی دار است (P < ۰.۰۱). مقدار مجذور اتا در این حالت برابر ۰.۸۲۶ می باشد. به نظر می رسد، درمان شناختی-رفتاری جهت بهبود ویژگی های شناختی و هیجانی نوجوانان دارای علائم نوموفوبیا توسط مشاوران و روانشناسان در مراکز درمانی و مشاوره باید استفاده شود.

Keywords:

درمان شناختی-رفتاری , ابرازگری هیجانی , نوموفوبیا