تاثیر توان بخشی شناختی دیجیتال بر بهبود عملکرد حافظه در سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف

بیماری آلزایمر یکی از شایع ترین اختلالات عصبی-شناختی در سالمندان است. در سال های اخیر، استفاده از فناوری های دیجیتال در توانبخشی شناختی توجه زیادی را به خود جلب کرده است. هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی اثربخشی برنامه های توانبخشی شناختی دیجیتال در بهبود عملکرد حافظه سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف بود. اهداف فرعی شامل بررسی تاثیر این برنامه ها بر حافظه کوتاه مدت، حافظه بلندمدت و حافظه کاری بود. این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. ۶۰ سالمند مبتلا به آلزایمر خفیف (نمره MMSE بین ۲۰ تا ۲۶) به صورت تصادفی در دو گروه مداخله (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) قرار گرفتند. متغیر مستقل، برنامه توانبخشی شناختی دیجیتال بود که شامل مجموعه ای از تمرینات تعاملی کامپیوتری برای تقویت حافظه، توجه و سایر عملکردهای شناختی بود. این برنامه با استفاده از نرم افزار "CogniFit" اجرا شد که یک پلتفرم توانبخشی شناختی معتبر و استاندارد است. گروه مداخله به مدت ۸ هفته، هر هفته ۳ جلسه ۴۵ دقیقه ای، تحت این برنامه قرار گرفتند. عملکرد حافظه شرکت کنندگان قبل و بعد از مداخله با استفاده از آزمون حافظه وکسلر (WMS-R) ارزیابی شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در نمرات کلی حافظه (p<۰.۰۱) و همچنین در زیرمقیاس های حافظه کوتاه مدت (p<۰.۰۵) و حافظه کاری (p<۰.۰۱) داشتند. تفاوت معناداری در حافظه بلندمدت بین دو گروه مشاهده نشد (p>۰.۰۵). این یافته ها نشان می دهد که برنامه های توانبخشی شناختی دیجیتال می توانند روشی موثر برای بهبود عملکرد حافظه، به ویژه حافظه کوتاه مدت و کاری، در سالمندان مبتلا به آلزایمر خفیف باشند. پیشنهاد می شود در مطالعات آینده، اثرات طولانی مدت این مداخلات و امکان ترکیب آنها با سایر روش های درمانی بررسی شود.

Keywords:

توانبخشی شناختی دیجیتال , بهبود عملکرد حافظه , سالمندان , آلزایمر خفیف