تاثیر آموزش فرزندپروری مثبت بر کیفیت رابطه والد-فرزند و اعتیاد به فضای مجازی در نوجوانان نسل زد

در عصر فناوری اطلاعات و ارتباطات، فضای مجازی و اینترنت به یکی از اجزای حیاتی زندگی افراد تبدیل شده است. نوجوانان نسل زد، به راحتی و با استفاده از تلفن های همراه و دستگاه های الکترونیکی دسترسی به اینترنت و شبکه های اجتماعی را دارند. با این حال، استفاده نامناسب و بیش از حد از فضای مجازی می تواند منجر به بروز مشکلات جدی شود. پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر کیفیت رابطه والد-فرزند و اعتیاد به فضای مجازی در نوجوانان نسل زد پرداخت. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. تعداد ۳۰ والد به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل). گروه آزمایش ۸ جلسه ۲ ساعته به طور هفتگی آموزش دید و فرزندان والدین هر دو گروه به عنوان پیش آزمون و پس آزمون به پرسشنامه ای سنجش کیفیت رابطه والد-فرزند فاین و همکاران (۱۹۸۳) و پرسشنامه اعتیاد به شبکه های مجازی (صادق زاده و همکاران (۱۳۹۷) پاسخ دادند. نتایج نشان داد که آموزش فرزندپروری مثبت به طور معناداری منجر به بهبود کیفیت رابطه والد-فرزند و کاهش اعتیاد به فضای مجازی در نوجوانان گروه آزمایش شده است. اندازه اثر نیز حاکی از آن است که این آموزش حدود ۶۴% از تغییرات در جهت افزایش کیفیت رابطه و ۵۰% از تغییرات در جهت کاهش اعتیاد را تبیین می کند. یافته های این پژوهش تاکید بر اهمیت آموزش فرزندپروری مثبت در مقابله با چالش های ناشی از استفاده بیش از حد از فضای مجازی دارد. به طور کلی، نتایج این تحقیق موید تاثیر مثبت آموزش فرزندپروری بر بهبود روابط خانوادگی و کاهش وابستگی به فضای مجازی در نوجوانان نسل زد است.

Keywords:

آموزش فرزندپروری مثبت , کیفیت رابطه والد-فرزند , اعتیاد به فضای مجازی , نسل زد