رابطه بین میزان استفاده افراطی از فضای مجازی، انگیزش تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و مولفه های هوش اخلاقی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

فضای مجازی در دهه اخیر بشدت جای خود را بین افراد خانواده ها و به ویژه کودکان و نوجوانان باز کرده است. گرچه آثار مثبت کاربرد فناوری های ارتباطی و شبکه های اجتماعی در جهت توانمندسازی شهروندان قابل انکار نیست اما مانند سایر فناوری های نوین چون تلویزیون، ویدیو و ماهواره می تواند آثار منفی اجتماعی زیادی نیز به دنبال داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین میزان استفاده افراطی از فضای مجازی با انگیزش تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و مولفه های هوش اخلاقی در دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان شیراز می باشد. یافته های پژوهش حاضر به این صورت بود که: سه متغیر خودکارآمدی با مقدار -۰.۴۶۰ = Beta، مولفه های هوش اخلاقی -۰.۳۴۱ = Beta و میزان استفاده از فضای مجازی -۰.۲۵۰ = Beta در مدل رگرسیون به ترتیب بیشترین Beta را در تبیین متغیر انگیزش تحصیلی به خود اختصاص داده اند. همچنین مشخص گردید که مولفه های هوش اخلاقی با ضریب -۰.۲۷۸ = Beta و میزان استفاده از فضای مجازی با ضریب -۰.۲۱۶ = Beta و سطح معناداری (۰.۰۰۰ درصدی) به ترتیب بیشترین تاثیر را بر متغیر خودکارآمدی دارند. نتایج نشان داد که میزان استفاده از فضای مجازی با انگیزش تحصیلی، خودکارآمدی و مولفه های هوش اخلاقی رابطه معنی دار و معکوسی دارد.

Keywords:

استفاده افراطی از فضای مجازی , انگیزش تحصیلی , خودکارآمدی , هوش اخلاقی