تحول در روش های یادگیری و توسعه: واکاوی ادراک فراگیران از اثربخشی محیط یادگیری ترکیبی

فراگیری ویروس کرونا و ضرورت استمرار آموزش، نیاز به اتخاذ یک رویکرد یادگیری ترکیبی، تلفیق آموزش حضوری و آنلاین در آن دوران به وجود آورد. تجارب کسب شده از آموزش در آن شرایط، اهمیت تاکید بر آموزش ترکیبی در زمینه پس از کرونا را برجسته می کند. استفاده موثر از آموزش ترکیبی مستلزم درک روشن فراگیران از یادگیری در چنین محیط هایی و نیازهای آنها به حمایت است. تحقیق حاضر، با هدف واکاوی ادراک فراگیران از میزان اثربخشی محیط یادگیری ترکیبی انجام گرفته است. جامعه آماری تحقیق را ۱۲۱۹ نفر از کارکنان شرکت کننده در دوره های آموزشی به روش ترکیبی شرکت توزیع نیروی برق استان خراسان رضوی تشکیل دادند که از این افراد تعداد ۳۲۴ نفر به روش نمونهگیری خوشه ای به عنوان نمونه تعیین گردید. ابزار اصلی جمع آوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته آنلاین بود. پس از اجرای آزمایشی پرسشنامه، روایی پرسشنامه با نظر تعدادی از خبرگان شرکت تایید گردید و پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۹۲% بود. تجزیه و تحلیل داده های مربوط به ادراک فراگیران از اثربخشی محیط یادگیری ترکیبی نشان داد که به طور کلی، اکثر آنها درک بالایی از یادگیری در آموزش ترکیبی را در مقایسه با سال های قبل از کرونا با آموزش عمدتا آنلاین تجربه کرده اند. علاوه بر این، اکثر فراگیران هنگامی که در زمینه های آموزشی ترکیبی به دنبال کمک هستند، پاسخ ها را در منابع آنلاین جستجو می کنند. نتایج می تواند بینشی در مورد اجرای موثر آموزش ترکیبی در صنعت توزیع نیروی برق ارائه دهد.

Keywords:

آموزش ترکیبی , حمایت آموزشی , ادراکات یادگیری , کمک طلبی