رابطه سبک والدگری با رفتارهای اجتماعی و هیجان کودکان ابتدایی

هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین سبک های والدگری و رفتارهای اجتماعی و هیجانی کودکان ابتدایی است. پژوهش حاضر از نوع کتابخانه ای و اسنادی می باشد و برای گردآوری داده ها، منابع علمی داخلی و خارجی شامل کتاب ها، مقالات پژوهشی، پایان نامه ها و گزارش های معتبر مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل منابع با تمرکز بر سه سبک والدگری دموکراتیک، اقتدارطلب و سهل گیر و تاثیر آن ها بر مهارت های اجتماعی و توانایی های هیجانی کودکان انجام شد.یافته ها نشان داد که سبک والدگری دموکراتیک با ارتقای مهارت های اجتماعی، همدلی، توانایی حل مسئله و تنظیم هیجانات کودکان مرتبط است و بیشترین اثر مثبت را بر رشد اجتماعی و هیجانی کودکان دارد. در مقابل، سبک های اقتدارطلب و سهل گیر با اضطراب، پرخاشگری، ضعف در خودکنترلی و کاهش توانایی های اجتماعی کودکان همراه هستند.نتایج پژوهش تاکید می کند که انتخاب و آموزش سبک های والدگری مثبت، نقش موثری در بهبود رفتارهای اجتماعی و هیجانی کودکان دارد و می تواند مبنای طراحی برنامه های آموزشی والدین، مداخلات مدرسه ای و مشاوره های خانواده محور باشد.

Keywords:

سبک والدگری , رفتار اجتماعی , تنظیم هیجان , کودکان ابتدایی