تکوین نوروز بر بستر تاریخ و فرهنگ؛ تحلیل ریشه ها و تحولات آئینی

هر ملت و کشور در فرهنگ و تاریخ خود، دارای آداب و رسوم، اعتقادات و جشن هایی است که همراه با مراسم خاصی برگزار می شود. نوروز، به عنوان جشن باستانی و نماد تجدید حیات، یکی از مهم ترین این آیین هاست که ریشه های عمیقی در تاریخ و فرهنگ ایران زمین دارد. این جشن، که به عنوان آغاز سال نو شناخته می شود، نه تنها در ایران، بلکه در کشورهای متعددی که تحت تاثیر فرهنگ ایرانی قرار گرفته اند، با شکوه برگزار می شود. این مقاله با هدف بررسی ریشه های تاریخی و فرهنگی نوروز و تحولات آئینی آن، به تحلیل اسناد تاریخی و متون کهن پرداخته است. روش تحقیق این مطالعه، مبتنی بر تحلیل منابع مکتوب و اسناد مرتبط با نوروز است. یافته ها نشان می دهند که نوروز به عنوان جشن بهاری، قدمتی فراتر از ظهور زردشت دارد و در فرهنگ اقوام ایرانی ریشه دوانیده است. در طول تاریخ، این جشن تحت تاثیر تحولات فرهنگی و اجتماعی، از جمله ورود اسلام به ایران، تغییرات گاه شماری و تاثیرات حکومت های مختلف، دچار تحولاتی شده است. با این حال، نوروز همواره به عنوان نماد تجدید حیات و پیوند انسان با طبیعت، جایگاه خود را در فرهنگ ایرانی حفظ کرده است. آیین های مرتبط با نوروز، همچون آتش افروختن در آخرین شب سال، آب پاشی، کاشت سبزه، چیدن سفره هفت سین و هدیه دادن، به این جشن جنبه ای رازآلود و معنوی بخشیده اند. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که نوروز نه تنها یک جشن ملی، بلکه نمادی از هویت فرهنگی و تاریخی ایرانیان است که در طول قرن ها، با وجود تغییرات سیاسی و مذهبی، به حیات خود ادامه داده و به عنوان میراثی جهانی شناخته شده است.

Keywords:

نوروز , عید نوروز , تاریخ , فرهنگ , آئین های نوروز