سنجش باورهای شبه علمی و نامعتبر مردم شهر مشهد درباره سلامت دهان؛ یک پیمایش چندمرکزی در سال ۱۴۰۳

مقدمه: باورهای شبه علمی و خرافی درباره سلامت دهان می توانند مانع جدی در مسیر پیشگیری و درمان موثر بیماری های دهان و دندان باشند. این باورها، به ویژه در میان گروه های کم سواد، منجر به اتخاذ رفتارهای بهداشتی نامناسب و تاخیر در مراجعه به خدمات تخصصی می شوند. مطالعه حاضر، با هدف سنجش باورهای شبه علمی و نامعتبر مردم شهر مشهد درباره سلامت دهان در سال ۱۴۰۳ انجام شد.مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه مقطعی چندمرکزی بود، که در سال ۱۴۰۳ روی ۳۸۴ نفر از مراجعان بالای ۱۸ سال به مراکز جامع خدمات سلامت شهر مشهد انجام گرفت. نمونه گیری به روش خوشه ای متناسب با جمعیت پنج منطقه بهداشتی صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها با پرسشنامه ای محقق ساخته که شامل بخش های اطلاعات دموگرافیک و سوالات اختصاصی سنجش باورهای شبه علمی سلامت دهان بود، جمع آوری شد. محاسبه نمرات بر اساس مقیاس پاسخ دهی از نوع لیکرت انجام شد. حداقل نمره پرسش نامه ۰ (عدم باور به هیچ یک از باورهای شبه علمی) و حداکثر نمره ۲۱ (باور به تمامی باورهای شبه علمی مطرح شده) بود. نمرات این باورها در کنار متغیرهای جمعیت شناختی با آزمون های تی مستقل، ANOVA  و همبستگی پیرسون تحلیل شدند. سطح معنی داری ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.یافته ها: نتایج نشان داد که ۲/۶۸ درصد از شرکت کنندگان، حداقل یک باور شبه علمی درباره سلامت دهان داشتند. میانگین نمره کلی باورهای شبه علمی ۵۸/۸ (انحراف معیار=۰۱/۳) از حداکثر ۲۱ بود. تفاوت معناداری میان گروه های تحصیلی مشاهده شد (۰۰۱/۰باورهای شبه علمی و شاخص های سلامت دهان خوداظهار ارتباط معنادار وجود داشت.نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر نشان داد که باورهای شبه علمی درباره سلامت دهان در جمعیت بزرگسال مشهد شایع است و سطح تحصیلات پایین تر به طور معناداری با این باورها مرتبط می باشد. همچنین، ارتباط این باورها با شاخص های سلامت دهان (DMFT) حاکی از تاثیر منفی آن ها بر وضعیت سلامت و رفتارهای بهداشتی است.

Keywords:

سلامت دهان , باورهای سلامت , باورهای شبه علمی , پیمایش