تاثیر سوگیری های شناختی مدیران مالی بر کیفیت گزارشگری

در دهه های اخیر، توجه پژوهشگران و نهادهای نظارتی به کیفیت گزارشگری مالی و عوامل روان شناختی موثر بر تصمیم گیری مدیران مالی افزایش یافته است. یکی از مهم ترین عوامل موثر، سوگیری های شناختی مدیران مالی است که می تواند به شکل مستقیم یا غیرمستقیم بر تصمیمات حسابداری، ارائه اطلاعات و شفافیت مالی شرکت ها اثر بگذارد. سوگیری های شناختی شامل مجموعه ای از انحرافات ذهنی، پیش داوری ها و گرایش های رفتاری است که فرآیند تصمیم گیری انسان را تحت تاثیر قرار می دهد و اغلب با تصمیمات مالی غیرمنطقی، اغراق در گزارش ها و کاهش شفافیت همراه است. مطالعات تجربی نشان می دهند که سوگیری هایی نظیر خوداعتمادی بیش از حد، خوش بینی یا بدبینی، تعصب تاییدی، گرایش به محافظه کاری و تقلید از جمع می توانند موجب تصمیمات حسابداری غیربهینه و کاهش کیفیت اطلاعات ارائه شده در صورت های مالی شوند. برای مثال، مدیرانی که به خوداعتمادی بیش از حد دچار هستند، ممکن است ریسک های حسابداری را کمتر از واقع ارزیابی کنند و از انعطاف های حسابداری برای ارائه نتایج مالی مطلوب استفاده نمایند. همچنین، تعصب تاییدی می تواند موجب شود که مدیران صرفا اطلاعاتی را مدنظر قرار دهند که فرضیات اولیه آنان را تایید کند، در نتیجه کیفیت گزارشگری کاهش می یابد و شفافیت اطلاعات مالی برای سرمایه گذاران و سهامداران محدود می شود.

Keywords:

سوگیری شناختی , مدیران مالی , کیفیت , گزارشگری