بررسی نقش ظرفیت تغییر در شکل گیری آنومی سازمانی با رویکرد کیفی

آنومی، در حوزه جامعه شناسی متولد شده وآن را معادل بی هنجاری، تعارض و ابهام هنجاری می دانند. سازمانی که به آنومی دچارمی شود، حداقل هنجارهای کاری مشترک را از دست می دهد. به زعم دورکیم، تغییرات بنیادی، با شکستن چارچوب هنجاری موجود، بسترساز آنومی است و سازمان فاقد ظرفیت تغییر در مواجهه با تغییرات، دچارآنومی می شود. در این پژوهش، روش جمع آوری داده، ترکیبی؛ راهبرد پژوهش، مطالعه موردی و روش تحلیل داده، تحلیل محتواست. داده های کیفی با مصاحبه عمیق و داده های کمی با پرسشنامه جمع آوری شد. داده های کیفی مربوط به دو متغیر، جمع آوری و برای تاییدپذیری آنها داده کمی اضافه شد. مورد مطالعه از بزرگترین شرکت ها در صنعت نشر کشور است. یافته های کیفی وکمی نشان داد که مورد مطالعه از آنومی سازمانی(در هر سه بعد) رنج می برد. یافته ها نشان داد ظرفیت تغییر در تمامی مولفه ها در حداقل است. بنابراین فرضیه ارتباط منفی میان"ظرفیت تغییر"و"آنومی سازمانی"تایید شد. در مورد مطالعه نظریه دورکیم اثبات شد: اعمال تغییرات بنیادی، منجر به نقض اعتبار هنجارهای کاری قبلی و فقدان ظرفیت تغییر، باعث شد که سازمان، فرایندگذار برای رسیدن به نظام هنجاری نو و متناسب با اقتضائات را بر بخش های مختلف حاکم سازد.

Keywords:

آنومی , آنومی سازمانی , هنجار , ظرفیت تغییر , پژوهش موردی , تحلیل محتوا