آموزش مهارت های ارتباطی به کودکان در روایات فریقین

با گسترش ارتباطات در عصر کنونی و ضرورت کسب مهارت های مورد نیاز با آن به ویژه برای کودکان، یافتن الگوی تربیت اجتماعی مهارت محور مبتنی بر آموزه های اسلامی، به یکی از اولویت های والدین و مربیان دغدغه مند تبدیل شده است. هدف این مقاله، که با رویکردی تحلیلی و پژوهشی ، به رشته تحریر درآمده است؛ بررسی متون حدیثی فریقین، یعنی متون روایی شیعه و متون روایی اهل سنت، به منظور دستیابی به "مصادیق و مضامین آموزش مهارت های ارتباطی به کودکان" است. برای رسیدن به این هدف علاوه بر روش های تحلیلی ، از روش توصیفی و استنادی استفاده شده است. همچنین برای گردآوری اطلاعات از روش های کتابخانه ای استفاده می شود. یافته های این تحقیق نشان می دهد که این آموزش ها به طور کلی به دو دسته مهارت های ارتباطی و مهارت های بین فردی قابل تقسیم هستند که هر کدام نیز، به چند خرده مهارت جزئی قابل تفکیک وتقسیم می باشند، که هر کدام از این مهارت ها در روند تربیتی کودت در دو حوزه کلی ذکر شده تاثیرات خاص خود را داراست.

Keywords:

آموزش های مهارتی , مهارت ارتباط موثر , مهارت بین فردی , مهارت های زندگی , تربیت کودک