تحلیل نقش حکمرانی روستایی در توانمندسازی جوامع محلی با تاکید بر توسعه پایدار زیست محیطی؛ مطالعه موردی روستای شهیدآباد بهشهر

رشد و پویایی سکونتگاه های روستایی به ویژه از منظر توسعه پایدار نیازمند حکمرانی کارآمد، مشارکت فعال جوامع محلی و توجه به ابعاد زیست محیطی است. این پژوهش با هدف بررسی نقش حکمرانی روستایی در توانمندسازی جوامع محلی و دستیابی به توسعه پایدار زیست محیطی در روستای شهیدآباد بهشهر انجام شد. جامعه آماری شامل ۳۰ متخصص و کارشناسان امور روستایی بود و داده ها با استفاده از پرسشنامه ۵۰ گویه ای جمع آوری شد. روایی و پایایی ابزار با استفاده از نظر خبرگان و ضریب آلفای کرونباخ (۰٫۸۸) تایید گردید. تحلیل داده ها از طریق مدل یابی معادلات ساختاری با روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) انجام شد. نتایج نشان داد که حکمرانی روستایی تاثیر مثبت و معناداری بر توانمندسازی جوامع محلی (B=۰,۵۲، P<۰٫۰۰۱) و توسعه پایدار زیست محیطی (B=۰,۴۸، P<۰٫۰۰۱) دارد. همچنین توانمندسازی جوامع محلی، علاوه بر تاثیر مستقیم بر توسعه پایدار زیست محیطی (B=۰,۴۵)، اثربخشی حکمرانی را نیز بهبود می بخشد. تحلیل R² نشان داد که ۴۵٪ تغییرات اثربخشی حکمرانی توسط این سه مولفه توضیح داده می شود. یافته ها بیانگر اهمیت حکمرانی شفاف و پاسخگو، ارتقای ظرفیت های انسانی، اجتماعی و اقتصادی جوامع محلی و توجه به مدیریت پایدار منابع طبیعی در تحقق توسعه متوازن و پایدار روستایی است. بر اساس نتایج، پیشنهادهایی شامل تقویت شفافیت و پاسخگویی، توانمندسازی جوامع محلی، بهره گیری از فناوری های سبز و تدوین راهبردهای یکپارچه برای ارتقای اثربخشی حکمرانی ارائه شده است.

Keywords:

حکمرانی روستایی , توانمندسازی جوامع محلی , توسعه پایدار زیست محیطی , PLS-SEM , اثربخشی حکمرانی