مدل سازی فضایی رضایت مندی شهروندان از فضای سبز شهری با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین (مطالعه موردی شهر دامنه)

فضای سبز شهری یکی از مولفه های کلیدی در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان است، به ویژه در شهرهای کوچک که منابع محدود و ساختار جمعیتی خاص دارند. این پژوهش با هدف مدل سازی رضایت مندی شهروندان از فضای سبز شهری در شهر دامنه با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین انجام شده است. داده های مکانی شامل موقعیت پارک ها، تراکم جمعیت، فاصله تا مراکز خدماتی و نتایج نظرسنجی محلی گردآوری شد. الگوریتم های K-Means و Random Forest برای تحلیل و پیش بینی رضایت مندی استفاده شدند. نتایج نشان داد که نزدیکی به فضای سبز، کیفیت، نگهداری و دسترسی پیاده محور از مهم ترین عوامل موثر بر رضایت شهروندان هستند. این مدل می تواند به عنوان ابزاری برای بهینه سازی توزیع و ارتقای فضای سبز در شهرهای کوچک مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

فضای سبز , شهری , شهروندی , برنامه ریزی شهری , مدل سازی رضایت مندی , الگوریتم AUGES