کاربرد بوم شناسی در طراحی ساختمانهای سبز شهرداری تهران و نقش آن در کاهش خطرات حریق

بوم شناسی به عنوان دانش بررسی روابط موجودات زنده با محیط پیرامون می تواند نقش موثری در طراحی ساختمان های سبز ایفا کند. این پژوهش با هدف بررسی کاربرد بوم شناسی در طراحی ساختمان های سبز شهرداری تهران و نقش آن در کاهش خطرات حریق انجام شده است. در این مطالعه کاربردی-توصیفی، داده های مربوط به ۲۰ ساختمان سبز تحت مدیریت شهرداری تهران شامل ویژگی های زیستی اقلیمی و ایمنی جمع آوری و تحلیل گردید. از روش های تحلیل اکولوژیکی و مدل سازی ریسک حریق برای ارزیابی تاثیر طراحی بوم شناختی بر کاهش خطرات حریق استفاده شد. سیستم پیشنهادی در نرم افزار Ecotect پیاده سازی و با داده های واقعی حوادث حریق اعتبارسنجی گردید. نتایج نشان داد که طراحی بوم شناختی می تواند تا ۴۸.۳ در کاهش خطر بروز حریق، ۳۵.۷ در کاهش سرعت گسترش حریق و ۴۲.۶ در کاهش خسارات ناشی از حریق موثر باشد. مهم ترین عوامل موثر شامل: انتخاب گونه های گیاهی مقاوم به حریق (۲۸.۵٪)، ایجاد فضاهای باز محافظ (۲۴.۳٪)، طراحی سیستم های طبیعی تهویه (۱۹.۸٪) و استفاده از مصالح طبیعی ضد حریق (۱۷.۴٪) بوده است. این پژوهش می تواند به عنوان راهنمای طراحی ساختمان های سبز آینده شهرداری تهران مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

بوم شناسی , ساختمان سبز , کاهش خطرات حریق , طراحی پایدار , شهرداری تهران